
♥ ~ GO GO GO ~ ♥

เริ่มเดินทางออกจากชลบุรี 4.30pm. นั่งหน้าสุดเลย
รถจอดให้ลูกทัวร์เข้าห้องน้ำบ่อยมั่ก(จนน่ารำคาญ..นิดนึง)
ถึงที่พัก คือรีสอร์ทบัวทอง อ.แม่สาย จ.เชียงราย 7am.

จากนั้นก็ขึ้นดอยตุง ต้องต่อรถสองแถวติดเทอร์โบขึ้นไป




อากาศสดชื่นมั่ก ๆ ดอกไม้สวยงามดูเข้ากะเราดี หุหุ

สอง mums จับมือกัน อิอิ

คุงแม่เราเองก๊ะ

อันนี้ .. คุงแฟน

เสื้อคู่ คิดคำเอง จากร้านแอนนิม่า ใครสนใจบอกได้นะก๊ะ
เป็นพรีเซนเตอร์ให้ร้านคุงเพื่อนไปในตัว 55

ข้างบนเน้คือ คุงพ่อคุงแม่คุงพี่เล็ก

แหะแหะ แวะช็อปปิ้งบนดอย ของถู๊กถูก
ได้สร้อยเงินมาหลายเส้น แล้วก็ชุดชาวเขาสองชุดฝากเด็ก

จากนั้นก็เดินทางต่อ ไป "วัดถ้ำปลา" ไหว้แป๊ะกงอันศักดิ์สิทธิ์
น้องลิงเยอะแยะมากจนไม่กล้าหยิบกล้องมาถ่าย
เพราะมันจ้องจะแย่งของในมือเราตลอดเลย
โยนกล้วยให้ก็ไม่กิน จ้องแต่หนมปังที่เราถือแน่ะ

จากนั้นก็ไปข้ามไป พม่า เช่าสองแถวพาเที่ยว


วัดแรก พระเจ้าอินสาร พระพุทธรูปทำจากไม้ไผ่ฉาบปูน

วัดที่สองอ่านชื่อไม่ออก เป็นพระสามมิติ
ที่เวลาเราจะอยู่มุมไหน พระพักตร์ท่านก็จะหันมาทางเราเสมอ
(เออ..จิงด้วยง่ะ)

จากนั้นไปไหว้พระธาตุชเวดากอง ไหว้พระประจำวันศุกร์
ขอถ่ายรูปกะเด็กพม่าที่มาขายดอกไม้ให้


พี่เล็กซื้อแว่นตาให้ใส่เล่น อันละสามสิบบาท

น้องคนนี้เค้าชื่อ " ชิวแพ " เห็นเค้าน่ารักเลยขอถ่ายรูปด้วย
ให้ตังค์ก็ไม่เอาแน่ะ ก็เลยช่วยหาลูกค้าให้เค้า
แล้วก็อุดหนุนปล่อยนก 1 ตัว

จากนั้นก็แวะช็อปปิ้งที่ตลาดชายแดนพม่า
แวะร้านจิวเวอร์รี่กันนานหน่อย
ดูตาเล็กเทอจะเทคแคร์แม่เราออกนอกหน้าเป็นปิ๊เศษนะเนี่ย
พ่อแม่ตัวเองไม่สนใจเล้ยย ดูจิ่ (พ่อพี่เล็กใส่เสื้อสีเหลืองอ่ะ)


อย่าว่าแต่เค้าเลย เราก็มัวแต่ดูของ ๆ เรา อิอิ
ช็อปจนเพลิน เกือบลืมเวลา ต้องรีบวิ่งออกจากด่านตรวจคน
เข้าเมืองก่อนห้าโมงเย็น ไม่งั้นด่านปิดจะออกม่ายด้ายยย

แล้วก็แวะมากิน ข้าวเฟิน กันที่ตลาดแม่สาย
รสชาดแปลกๆ อ่ะ เย็นๆ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่


วันรุ่งขึ้น ตื่นเช้าไปใส่บาตรพระขี่ม้า อากาศเย็นมั่ก
ประมาณสิบองศา 10'c
เวลาพูดงี้ ควันออกปากเลย ชอบอ่ะชอบ ชอบ ^^


ขอถ่ายรูปกะชาวเขา เค้าบอกว่า "ยี่สิ"
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
จากนั้นก็ไปวัดร่องขุ่น หอพุทธศิลป์ อ.เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์

แล้วก็ไปต่อที่ น้ำพุร้อน ได้ไปแช่เท้าอุ่นๆ ค่อยหายเมื่อยหน่อย

ที่นี่ เราได้เช่าพระพุทธรูปมาองค์นึง แกะสลักจากไม้เทพทาโร
ซึ่งเป็นไม้มงคลที่มีเนื้อหอม และมีอายุเกินกว่า 50 ปี

จากนั้นก็กลับที่พักบ้านพักวนัสนันท์
แล้วตอนหัวค่ำก็เช่าสองแถวแว๊บไป shopping ที่ถนนคนเดิน
ชอบมากมายเลยค่ะที่นั่น มีแต่ของhandmadeน่าซื้อทั้งน๊าน
สตอเบอรี่คลุกถ้วยละสิบบาท
ก็อร่อยมากมาย
คิดแล้วติดใจอยากไปอีก จะเดินให้ทั่วเลยทีเดียว

ซื้อแมวบาหลีมาคู่นึงน่ารักมะ อิอิ


วันรุ่งขึ้น ขึ้นดอยอินทนนท์
ได้สัมผัสความหนาวเย็นที่อุณหภูมิ 2'c สององศา
{{( แง่ก แง่ก แง่ก )}}
เย็นมั่กๆ เข้าใจแระที่เค้าบอกว่า ยิ่งสูงยิ่งหนาว
ที่นี่จัยไม่ค่อยมีรูปถ่ายเท่าไหร่ เพราะตามหาตากล้องไม่เจอ
เลยไม่มีคนถ่ายให้ (ได้แต่ถ่ายให้คนอื่นแทนT^T)


พอดีเจอตากล้องบนรถตอนกลับ ก็เลยกระโดดลงรถมา
ให้ถ่ายให้หน่อยรูปนึง ตอนเที่ยงแล้วยังหนาวอยู่เลยง่ะ

อ้าว! เพิ่งรู้ว่า มากับรถพี่หนุ่ม"ศรราม" เร๋อนี่ โอ้วว


ตอนลงดอยอินทนนท์
ลูกทัวร์เค้าแวะซื้อผักสดๆ ต้นใหญ่ ๆ กลับบ้านกัน
มีแต่เราที่ง่วนอยู่กะสตอเบอรี่ นั่งคัดใส่ถุงเองเลย
สด ๆ คัดๆไป พอคนขายเผลอเราก็หยิบใส่ปาก อิอิ
แถมขี้โกงตาชั่งแม่ค้าอีก ชั่งเกินกิโลตั้งแยะ หุหุ
(ก็มันของโปรดนิ)
เอาขึ้นรถบัสมาก็ประคบประหงมอย่างดี กลัวมันจะช้ำ
เอาวางไว้ตรงที่วางขาสองถุง ข้างที่นั่งสองถุง
นั่งลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร เพื่อสตอเบอรี่แดงๆ ของฉ๊านน

จากนั้นก็ไปเที่ยวงานพืชสวนโลก
แดดเปรี้ยงและอากาศร้อน
ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไหร่ เพราะรู้สึกว่า ต้นไม้ดอกไม้ที่นี่มันไม่ค่อยสดชื่นอ่ะ ไม่เหมือนที่ดอยตุงที่ไปมา
สรุปคือ..ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ กะ เฟลทิวัล นี้





เหล่าอี๊จู คุณยายวัย68 เจ้าของทัวร์ทริปนี้
เธอบอกว่า "อายุเป็นเพียงตัวเลข อยากทำอะไรก็รีบทำซะ ก่อนจะหมดอายุนะจ๊ะ "
น..นี้.. อินเทรนด์ซะด้วย ลูกค้าเอไอเอสแหงเลย
ร๊า...วังหมด..อายุ ~
เราไปนั่งสัมภาษณ์เธอ ว่าทำไมถึงจัดทัวร์ เธอบอกว่า สนุก ๆ อยากทำก็ทำ ชอบเที่ยว ชอบพาลูกพาหลานไปเที่ยว
พาลูกทัวร์มารอบแรก ได้กำไร สองพัน ( ทั้งทีควรจะเป็นสองหมื่นมากฝ่า) รอบที่สองดีหน่อย ได้มาสามพัน (!!!)
กำไรได้มาก็ซื้อของแจกลูกทัวร์ แล้วก็ทิปคนขับ
เราเชื่อแล้วว่า เธอทำด้วยใจจริง ๆ ไม่ได้หวังกำไร เพราะนอกจากค่าบัตรจะถูกแสนถูกแล้ว บนรถยังมีการตอบคำถาม ทายปัญหา เล่นเกมส์ แจกรางวัลอีกตะหาก เพราะงี้มิล่ะ ถึงมีแต่คนรัก ♥ เหล่าอี๊จู ♥
เราก็หวังแต่เพียงว่า ให้เธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอทำ และมีสุขภาพที่แข็งแรงเช่นนี้ตลอดไป
2,500 บาท / ที่นั่ง สำหรับทริปครั้งนี้ คุ้มมะตะเอง

กลับมาถึงบ้าน มัวแต่ยุ่งกับการขนสัมภาระลงจากรถ
พอขนเข้าบ้าน ถึงได้รู้ว่า สตอเบอรี่ หาย!!!!
ไม่รู้ใครหยิบติดไป ต้องขับรถตระเวนตามหาสตอเบอรี่
อ๋อยย ++" กว่าจาได้มาซึ่งสตอเบอรี่นี้ ช่างลำบากโดยแท้
อาโกคนนึงหยิบขึ้นรถตัวเองไปเฉยเลย
เกือบอดแด๊กแล้วมั๊ยล่า ดีนะที่มีคนเห็น โอ้... อามิตตาพู๊ด
คุงเพื่อนก๋อย ในที่สุด ช๊านก็เอา 

มาฝากเธอจนได้นะ